"I czasami widzę, jak twoja też cię obserwuje."
Mój brat jest półtora roku starszy ode mnie i ma Zespół Aspergera. Dla tych, którzy mogą nie wiedzieć, jest to upośledzenie umiejętności społecznych, coś na podobieństwo autyzmu. Ogólnie chodzi o to, że ma tendencję do mówienia nieodpowiednich rzeczy i ma się w poważaniu lub nie rozumie konsekwencji swoich słów. Skupia się także wyłącznie na swoich hobby i mówi o nich bez ustanku, nie zwraca uwagi, czy ktoś to rozumie, czy jest tym zainteresowany. W dzieciństwie przez swoją chorobę opowiadał mi przerażające rzeczy. Nigdy nie miał w zamiarze mnie wystraszyć, jak by to robiła większość starszych braci, ale raczej przekazywał mi informacje, które jego zdaniem były prawdą.
Kiedy miałam 7 lub 8 lat, graliśmy wspólnie w grę wideo. Bez odrywania wzroku od ekranu powiedział: "Wiesz, że podczas snu nie mamy kontroli nad tym, co robimy? Mógłbym wstać we śnie, wziąć nóż i cię zabić, a ty byś nawet nie wiedziała." Kiedy poskarżyłam się mamie na to, co mi powiedział, ona poszła do niego, upomniała go, że nie może mówić takich rzeczy swojej młodszej siostrze, bo się boję. Jego odpowiedzią było: "A niby czemu? To prawda. Powinna wiedzieć." Od tamtej pory zamykałam drzwi od pokoju na klucz.
Najstraszniejsza rzecz, którą od niego usłyszałam, prześladuje mnie do dziś. Miałam może z 5 lat, nasze sypialnie są połączone wspólną łazienką. Zawsze zostawialiśmy drzwi otwarte, abyśmy mogli się nawzajem widzieć. Jednego dnia, kiedy się bawiliśmy, wspomniał o tym, jak widział ubiegłej nocy swoją kopię. Zapytałam go, co dokładnie ma na myśli, a on odpowiedział, że często budzi się w nocy i widzi kopię samego siebie stojącą przy łóżku i obserwującą go we śnie. Byłam poważnie przestraszona i zapytałam go, jak to wyglądało. Zerwał się na nogi i powiedział: "Pokażę ci." Stanął przede mną i wpatrywał się pustym wzrokiem we mnie, zero emocji na twarzy. Kazałam mu przestać, bo się bałam. Powiedział, ze nie rozumie, czemu miałabym się bać, bo już to przecież widziałam wcześniej. Zapytałam, co chce przez to powiedzieć, na co on odpowiedział: "Czasami, kiedy widzę moją kopię obserwującą mnie, zaglądam do twojego pokoju i widzę, jak twoja też cię obserwuje."
Nawet teraz, prawie 20 lat później, budzę się czasem w środku nocy z uczuciem bycia obserwowaną. Nie otwierając oczu chowam głowę pod koc, aż to uczucie minie, bo boję się, że gdy je otworzę, to zobaczę kopię samej siebie wpatrującą się we mnie pustym wzrokiem.
---
Tłumaczenie: Lestatt Gaara | http://paranoir.pl/i-czasami-widze-jak-twoja-tez-cie-obserwuje/
Autor: zooxantelas
(CC) BY-NC-ND 3.0 © Przy kopiowaniu proszę o zachowanie autora i źródła.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz